Menopauza i osteoporoza


Menopauza (naturalne zakończenie miesiączkowania, które zwykle występuje między 45 a 55 rokiem życia) może zwiększyć ryzyko rozwoju osteoporozy, stanu, w którym kości stają się cienkie (mniej gęste) i mogą łatwo ulec złamaniu.


Spadek poziomu estrogenów, który występuje około czasu menopauzy, powoduje zwiększoną utratę kości. Szacuje się, że kobiety tracą średnio do 10 procent masy kostnej w ciągu pierwszych pięciu lat po menopauzie.


Aby zmniejszyć ryzyko osteoporozy, należy stosować dietę bogatą w wapń i regularnie wykonywać ćwiczenia fizyczne z obciążeniem. Te nawyki życiowe najlepiej rozpocząć na młodym etapie życia, aby uzyskać jak najwięcej korzyści.


Jak menopauza wpływa na osteoporozę

Kobiety osiągają szczytową masę kostną około 25-30 roku życia, kiedy szkielet przestał rosnąć, a kości są najsilniejsze i najgrubsze.


Hormon żeński, estrogen, odgrywa ważną rolę w utrzymaniu wytrzymałości kości. Poziom estrogenu spada w okolicach menopauzy, która występuje średnio w wieku 50 lat, co powoduje zwiększoną utratę kości. Jeśli Twoja szczytowa masa kostna przed menopauzą jest mniejsza niż idealna, każda utrata kości, która wystąpi w okolicach menopauzy może skutkować osteoporozą.





Diagnoza osteoporozy

Osteoporozę najlepiej diagnozuje się za pomocą specjalistycznej techniki rentgenowskiej zwanej absorpcjometrią promieniowania rentgenowskiego o podwójnej energii (DXA lub DEXA). Skan DXA mierzy gęstość (lub grubość) kości, zwykle w dolnej części kręgosłupa i w górnej części biodra.


Wyniki badania DXA są podawane jako Z-score i T-score. Z-score porównuje Twoją masę kostną z tym, czego należałoby się spodziewać dla osoby w Twoim wieku. Wskaźnik T pokazuje, jak bardzo Twoja masa kostna różni się od masy kostnej osoby młodej o szczytowej masie kostnej. Współczynniki T interpretuje się następująco:


  • pomiędzy 1 a -1 oznacza prawidłową gęstość kości

  • pomiędzy -1 a -2,5 wskazuje na osteopenię - oznacza to pewną utratę gęstości kości, ale nie na tyle dużą, by można było ją nazwać osteoporozą. Nawet jeśli kości są mniej gęste, ryzyko złamania przy minimalnym urazie jest bardzo niskie

  • poniżej -2,5 wskazuje na osteoporozę - znaczna utrata gęstości kości oznacza znacznie większe ryzyko wystąpienia złamania przy minimalnym urazie.


Zmniejszenie ryzyka wystąpienia osteoporozy w okresie menopauzy

Ryzyko rozwoju osteoporozy można znacząco obniżyć poprzez przestrzeganie kilku zaleceń dotyczących stylu życia, takich jak:


  • Dąż do 1300 mg spożycia wapnia w diecie każdego dnia. Odpowiada to około trzem do czterech porcji nabiału. Wiele produktów nie zawierających nabiału również zawiera wapń, np. wzbogacone wapniem napoje sojowe lub migdałowe, twarde tofu, migdały, orzechy brazylijskie, niełuskane tahini, ciemnozielone warzywa liściaste i ryby z jadalnymi ościami, takie jak sardynki lub łosoś w puszce.

  • Wykonuj regularną i odpowiednią aktywność fizyczną z obciążeniem, w tym ćwiczenia oporowe z ciężarkami lub gumami

  • Utrzymuj odpowiedni poziom witaminy D. Witamina D pomaga organizmowi wchłaniać wapń. Jest ona wytwarzana w skórze po ekspozycji na słońce i występuje w bardzo małych ilościach w niektórych produktach spożywczych. Poziom witaminy D można zmierzyć za pomocą prostego badania krwi.

  • Unikaj nadmiernego spożycia alkoholu (obecne wytyczne zalecają maksymalnie dwa standardowe drinki dziennie i dwa dni bez alkoholu w tygodniu dla kobiet).

  • Unikaj palenia (palenie papierosów wiąże się z większym ryzykiem rozwoju osteoporozy).

  • Unikać nadmiernego spożycia kofeiny.

Te nawyki dotyczące stylu życia najlepiej wdrożyć w młodszym wieku, aby uzyskać jak najwięcej korzyści.


Aktywność fizyczna zmniejsza ryzyko osteoporozy

Regularne ćwiczenia przez całe życie mogą zmniejszyć ryzyko osteoporozy. Zaleca się podejmowanie pewnego rodzaju aktywności fizycznej przez większość dni tygodnia przez 30-40 minut.


Dwa rodzaje aktywności fizycznej, które są najbardziej korzystne dla kości to ćwiczenia z obciążeniem i ćwiczenia oporowe. Oprócz zmniejszenia utraty kości, aktywność fizyczna poprawi siłę mięśni, równowagę i sprawność, a także zmniejszy częstość upadków i złamań.


Ogólne zalecenia dotyczące ćwiczeń fizycznych

Przy ustalaniu programu ćwiczeń należy kierować się wskazówkami pracownika służby zdrowia. Ogólne zalecenia obejmują:


  • Unikaj aktywności o dużej sile uderzenia lub takich, które wymagają nagłych, siłowych ruchów.

  • Uprawiaj ćwiczenia obciążające, takie jak szybki spacer, tai chi, taniec i ćwiczenia z ciężarkami.

  • Wykonuj ćwiczenia aerobowe dwa lub trzy razy w tygodniu.

  • Podejmuj ćwiczenia siłowe (oporowe) raz lub dwa razy w tygodniu.

  • Włącz rozciąganie do swojego planu.

Ćwiczenia z obciążeniem

Ćwiczenia z obciążeniem to ćwiczenia, podczas których stopy i nogi utrzymują ciężar ciała. Przykłady obejmują chodzenie, bieganie, tenis i taniec.


Badania oceniające efekty ćwiczeń z obciążeniem wykazują drastyczną poprawę masy kostnej, gdy aktywność ta jest wykonywana z dużą intensywnością (np. chodzenie w szybkim tempie lub jogging).


Trening oporowy

Ćwiczenia oporowe są również znane jako ćwiczenia siłowe. W treningu siłowym wykorzystuje się różnego rodzaju ciężary - na przykład maszyny, hantle, ciężarki na kostki lub nadgarstki - w celu stworzenia oporu.


Trening oporowy pomaga budować masę mięśniową i obciąża kości zaangażowanych kończyn. Obejmuje on również ćwiczenia, które wykorzystują własną masę ciała jako obciążenie, takie jak pompki, gdzie obciążenie jest umieszczane przez ramiona i barki.


Aby uniknąć obrażeń, uzyskaj wskazówki i porady od akredytowanego trenera, fizjologa ćwiczeń lub fizjoterapeuty.


Witamina D i suplementy wapnia

Witamina D umożliwia organizmowi wchłanianie wapnia, a wapń jest niezbędny do utrzymania gęstości kości. Około czasu menopauzy, kobiety mogą być przepisane witaminy D i suplementy wapnia.


Nadmierna suplementacja wapnia została powiązana ze zwiększonym ryzykiem chorób serca, więc obecne zalecenia to maksymalne spożycie pokarmów bogatych w wapń, aby osiągnąć dzienne docelowe spożycie 1300 mg. Jednak niektóre kobiety otrzymają od lekarza zalecenie stosowania suplementu wapnia, jeśli nie są w stanie osiągnąć docelowego spożycia 1300 mg dziennie.


Codzienna bezpieczna ekspozycja na światło słoneczne może również zwiększyć produkcję witaminy D i przyczynić się do zdrowia kości.


Likopen

Badania pokazują, że likopen może pozytywnie wpływać na metabolizm osteoblastów poprzez pozytywny wpływ na różnicowanie osteoblastów i produkcję kolagenu. Ponadto likopen tłumi ekspresję RANKL, wskazując tym samym na możliwą rolę w blokowaniu resorpcji kości. Jego wpływ na aktywność ALP również sugeruje możliwą rolę w procesie kalcyfikacji.


CBD

Niektóre badania z 2012 roku sugerują, że szkieletowy układ endokannabinoidowy odgrywa rolę w regulacji masy kostnej.


Chociaż dowody pochodzą z badań przedklinicznych, badania na zwierzętach z 2020Trusted Source wykazały, że CBD może zwiększyć gojenie kości poprzez aktywację receptorów kannabinoidowych.


Przegląd 2020Trusted Source stwierdził również, że leczenie CBD poprawiło gojenie kości, ale te badania muszą zostać potwierdzone w badaniach klinicznych.


Ponieważ czekamy na badania kliniczne, nadal ważne jest, aby przyjmować wszelkie suplementy lub leki przepisane przez lekarza. Nie należy polegać na samym CBD jako leczeniu poprawiającym zdrowie kości. Szczególnie ważne jest to, że CBD nie jest postrzegane jako "lekarstwo na wszystko" dla każdego stanu medycznego, w tym osteoporozy.


3 wyświetlenia0 komentarzy

Ostatnie posty

Zobacz wszystkie